Sosyal güvenlik; kişilerin işsizlik, yaşlılık, emeklilik hastalık ya da ölüm gibi durumlar nedeniyle uğradıkları kayıpların telafisi için devlet tarafından oluşturulan bir sistemdir.
Özetle, sosyal güvenlik hayatın iniş ve çıkışlarını gidermek için devletin ortaya koyduğu bir güvence ağıdır.
Osmanlı dönemlerinde devletinde modern anlamda bir sosyal hizmet sistemi yoktu, ancak LONCALAR’ın prim sistemine bağlı Sandıkları oluşturdu. Bu sistem sosyal güvenlik sisteminin ilk adımları sayılmıştır.
Ayrıca Osmanlıda ARPALIK adıyla devlet memurlarına özellikle idari ve askeri görevlilere maaşlarına ek paralar veriliyordu.
TÜRKİYE CUMHURİYETİ’nin ilk yıllarında sosyal güvenlik; daha çok iş kazaları ve meslek hastalığı konularıyla sınırlıydı.
1936 yılında çıkartılan işsizlik sigortası kanunu ile bu alanda ilk düzenlemeler yapıldı.
1946 yılında İŞÇİ SİGORTALARI (SSK) kuruldu.
İKİNCİ DÜNYA ŞAVAŞI sonrası sanayi sektörümüzün hızla büyümesi sosyal güvenlik ihtiyacını arttırdı.
1950 yılında devlet memurlarının güvenliğini sağlayan T.C. EMEKLİ SANDIĞI,
1972 yılında kendi adına veya şirketleşerek çalışanlar için BAĞKUR kuruldu.
Ayrıca TSK mensupları, YARDIMLAŞMA KURUMU (OYAK) ile
Türkiye İş Bankası, Yapı Kredi Bankası, Garanti Bankası, Ziraat Bankası, Halk Bankası gibi diğer banka ve kurumların mensupları emekli sandıkları ve vakıflar kurdular.
16 Mayıs 2006 tarihinde büyük bir sosyal aşama yapılarak devlete bağlı üç kurum (TC Emekli Sandığı, SSK, BAĞ-KUR), Kendi mevzuatına göre ayrı ayrı çalışırken asgari müşterekte birleşerek SOSYAL GÜVENLİK KURUMU kurdu.
Gelelim sosyal günün en büyük unsuru olan asgari ücretin tespitine Asgari ücret tespit komisyonun Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı nezdinde toplanan 15 kişi dört toplantı yaparak piyasadaki kuruşlu etiketler gibi asgari ücreti belirledi. Daha önceki 17.002,12 TL olan asgari ücretin %30 artırarak 22.104,67 TL olmasına karar verdi.
Şurası bir gerçektir ki geçen yılki asgari ücret fiyatlarının birdenbire yükselmesi sebebiyle ancak 2-3 ay dayanabildi.
Çalışanlar ve emekliler zamlarla karşı karşıya kaldı.
Asgari ücretin arttırılması öncelikle gelire dayanmaktadır. Tarım, Hayvancılık, Sanayi sektörünün desteklenmesi, İhracata ağırlık verilmesi ve zaruri ihtiyaçlar dışında İthalat yapılması gözden geçirilmelidir. Son zamanlarda yapılacak harcamalar israfa yönelik olmamalı geçinmek için ek gelir yaratılmalıdır.
Sosyal Güvenliksiz Adalet, Adaletsiz Sosyal Güvenliğin olmayacağı bir gerçektir.