Askerden geldikten sonra iş aramaya koyuldum. Bazı imtihanlara girdim, kazandım. Bunlardan Ulus ‘daki görkemli Osmanlı Bankası’nda çalışmaya karar verdim .
Bankada farklı bir çalışma tarzı vardı, herkes bir birine “arkadaşım” diye hitap ediyordu.
Saat 10 ila 16′ da şekeri karışmış çay dağıtılıyordu, ikinci bir çay yoktu.
Ziyarete gelen kişiler girişteki odaya alınıyor, ona bir şey ikram edilmiyor ve yanında 5 dakikadan fazla kalınamıyordu.
Fazla çalışma yapıldığı günler akşam yemeği Çankırı Caddesi’ndeki HÜNKAR LOKANTASı’nda yenilirdi.
Bir gün akşam herkes çıkmış ben işim bitmediği için bankada kalmıştım.
İtalyan Müdür mösyö CARMELİÇ yanıma geldi, ‘niye çıkmadınız’ dedi dedim “müdürüm işim bitmedi” deyince bana “işin bitince kapıyı çek git” dedi ve gitti.
Ben ne yapacağımı şaşırdım sanki her taraftan sesler ıslıklar gelmeye başladı.
Bende tedirgin olup ışıkları söndürdüm, koskoca demir kapıyı çekerek bankadan ayrıldım. Orada çalıştığım süre içerisinde ortamı sevmiştim.
Bankanın yönetimini, disiplinini sevmiş ve arkadaşlarla belli bir mesafede kaynaşmıştım son birkaç ay sonra mösyö CARMELİÇ beni staj için Londra’daki Osmanlı Bankasına göndereceğini söyledi, bu konuyu eve açtığım zaman annem “oğlum ne işin var yaban ellerde, dön gene emekli sandığına” dedi ve “gözümün görlüğünde evlen” dedi. Ve ben aktüarya müdürü Mustafa Ardalı’ nın çağrısı üzerine emekli sandığına döndüm ama Osmanlı Bankasındaki çalıştığım disiplinli süre ve akşamları yediğimiz HÜNKAR BEĞENDİ aklımdan çıkmadı.
Bu yemeğin tarihçesini araştırdığımda Osmanlı mutfağının meşhur bir yemeği olan HÜNKAR BEĞENDİ’nin Hikayesi 19. yüzyıla dayanır.
Fransız İmparatoru 3.Napolyon, 1867 yazında Sultan Abdülaziz’i Paris’teki bir serginin açılışına çağırır.
Abdülaziz bu sergiye gider lakin; söylentilere göre burada 3.Napolyon’un eşi Eugenie’e âşık olur.
Ardından 2 yıl sonra Abdülaziz, Eugenie’i Şüveyş Kanalının açılışına davet eder sonrasında Beylerbeyi Sarayında ağırlar.
Burada kraliçeye yanında eşlik eden Fransız aşçılar tarafından hazırlanan beşamel soslu patlıcanlı tas kebabı ikram edilir. Abdülaziz tarafından çok beğenilmesi üzerine bu yemeğin adı HÜNKÂR BEĞENDİ olarak kalmıştır.
Özetle denilebilir ki HÜNKAR BEĞENDİ yemeği, yaşa, unvana, şöhrete bağlı olmaksızın çok güzel bir aşka vesile olmuştur.